Nak tunggu jarum kul enam tu rasa lama giler k! Tapi ku tahan Jebat! Nasib la my dear friend Rina sudi temankan ke parking. Yelakan, kang pengsan lak sapo yang larat angkat lak kan! Thanks Na! Appreciate it so much!! I was just too weak that time to portray any sign of appreciation. But the truth I was touched and sick at the same time. MMUUUAAAHHH!
En. Abang ku Baby ku lak time ni la nak wat magic main nyorok-nyorok kat parking tu. Orang dah nak pitam lagi mau bergurau senda dipetang Jumaat yang suci itu.. argh!!
Sesampai umah mak, fever terus up up and away! jadi lepat pisang la jap, berbungkus dari kepala ke kaki. Sedih kena tinggal sorang2 sebab suma kuar ngan aktiviti n commitment memasing. Well, Im a big girl right! *sigh*
Tapi thanks to Pat kerana sudi menjaga diri ini! sanggup berujan ngan si utih tomel beli panadol.. Makasih Pat dari hati yang terdalam uhuks! Kamek terharu sebenarnya, ya la mek suh kitak pulang jak sibuh neman mek gik, padahal mek sebenarnya takut diam sorang dirik..hehehe..
Makan ubat..zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

